Gezeul met een ‘dood schip’

0

Onder een dreigende lucht passeert de Amazon. Drie sleepboten houden haar in bedwang, de Fairplay III en 27 vóór en de Fairplay X achter. De pijpenlegger van McDermott is op weg naar de Sleipnir in het Calandkanaal, die het nodige hijswerk gaat verrichten om het pijpenlegsysteem te vervangen. 

Het nieuwe systeem van het J-Lay type heeft een maximumcapaciteit van 1.500 ton, waarbij met dit innovatieve ontwerp van Royal IHC ultra-deep gewerkt kan worden: tot een waterdiepte van 3.500 meter. 

De rigoureuze modificatie van de Amazon is al meer dan anderhalf jaar aan de gang en er kwam heel wat gezeul aan te pas. Eerst ging ze naar Huisman in de Wiltonhaven, vervolgens naar Damen Shiprepair en toen weer terug naar Huisman. 

Daarna naar Damen Verolme Botlek Kade 6 en via Dok 6 weer terug naar Kade 6. Vervolgens werd verhaald naar Westerstuw Waal­haven N/Z. 

Ruim een jaar later ging het richting Europoort om op de Heerema-locatie het pijpenlegsysteem te vervangen. De klus was in twee dagen geklaard, waarna ze weer terugging naar Westerstuw. 

Ooit begon McDermott in 1923 in Texas met de bouwopdracht voor vijftig houten boortorens. Men maakte furore tijdens de Texaanse oliehausse en na de Tweede Wereldoorlog in de offshore in de Golf van Mexico. In 1969 werd de eerste stap gezet op de Noordzee olievelden. 

Frappant genoeg is de, naast de Sleipnir liggende, Thialf in 1985 in opdracht van McDermott gebouwd als DB 102 (Derrick Barge). In 1997 nam Heerema het kraanschip over dat in tandem 14.200 ton kan tillen. Medio 2019 werd, met 20.000 ton, de Sleipnir de grootste.  

tekst en foto: Cees de Keijzer van World Ship Society branche Rotterdam.
Article bottom ad

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.